دره مادریو پروفیتا منطقه ای بی نظیر در دل اروپا است. منطقه ای که به نسبت ناشناخته است اما فضایی بکر و شگرف را به ارمغان آورده است.

 

اکوسیستم دره مادریو پروفیتا:

دره مادریو پروفیتا منطقه ای با صخره های صعب العبور و یخچال های طبیعی است که عبور از آن بسیار دشوار است و تنها کوهنوردان و کسانی به صخره نوردی تبحر دارند می توانند این بهشت زیبا را کشف کنند. فرض کنید با دره ای روبرو هستید پر از درخت که شیب زیادی دارد و هر بخش آن جدا از بخش دیگر طراحی شده است. دره ای که مساحت آن به بیش از 4274 هکتار می رسد. تنها 9 درصد از کل مساحت این بخش بافت شهری دارد و سایر بخش ها هنوز دست نخورده و بکر باقی مانده است. تپه های مرتفع و نیمه مرتفع در هر بخش از دره Madriu-Perafita دیده می شود که نشان از تغییرات آب و هوایی از چند سال گذشته را شامل شده است.

دره مادریو پروفیتا در بخش جنوب شرقی کشور آندورا قرار دارد. دره ای منزوی که به عنوان پناهگاهی برای حیات وحش نادر شناخته شده است. دره ای که برخی از رسانه ها از آن “قلب معنوی” آندورا یاد می کنند. این اصطلاح به دلیل بکر بودن این دره است که ورود هر نوع گناه و سیاهی را ممنوع کرده است.

دره مادریو پروفیتا

 

موقعیت جغرافیایی:

فرهنگ کوهستانی قوی برای دره مادریو پروفیتا رویت شده است که نشان از تغییرات سیستم اجتماعی بی نظیری است. اینطور که بررسی ها نشان می دهد تداوم دامداری و فرهنگ کوهستانی در بخش بخش آن دیده می شود. هنوز بقایای برخی از زمین های بکر و دست نخورده وجود دارد. بخشی از آن سکونتگاه تابستانی چوپان های زحمت کش بوده است که تعدادی از آنها به دام سرمای زمستانی غیرتکراری رفته اند. مزارع تراس دار و سنگ های ریز و درشت که دیگر با هم رفیق چند ساله هستند. شواهد ذوب آهن در بخش های مختلف دیده می شود.

به دره مادریو پروفیتا که نگاه می کنید، فضای یخبندان به چشم می خورد که پر از مراتع مرتفع و صخره های سخت و دره هایی پر از شیب که جذاب و دل انگیز هستند. پشته های کوهستانی که در امتداد مرز اسپانیا کشیده شده اند.

تله کوهی جذاب که برای دیدن آنها باید مسیر طولانی با پای پیاده طی شود. دو شهر کوچک در کف دره دیده می شود که مردمانی مهربان و درد کشیده دارد.

جاذبه گردشگری دره مادریو پرافیتا در کشور آندورا

 

چشم انداز:

اطراف دره مادریو پروفیتا زمین های تراس دار دیده می شود که هنوز هم در آن گندم کاشته می شود. مزارعی که بالاتر از جنگل قرار دارند و در دامنه های سرسبز خود نمایی می کنند.

مسیر از شرق به روسیلون متصل است و از بخش شمال به لانگدوک متصل شده است همینطور از سمت جنوب به کاتالونیا وصل شده است. این مکان یکی از دره های مشهور در زمینه تولید زغال سنگ در قرن نوزده محسوب شده است که در تاریخ بارها از آن یاد می شود.